"Beni şad eylemedin sen dahi naşad olasın 
Şu’le-i ah-i garihan gibi berbat olasın "

demiş ya Nabi. Söz söylemeye hacet gördüm üzerine.. Kime yazılmıştır bu beyit?

Dosta mı düşmana mı?

Sevgiliye mi diye sormayacağım. Zira seven sevdiği üzülsün ister mi? Sevginin tabiatına aykırı bir durum değil mi?

"Ya benimsin ya kara toprağın!" töresi Nabi'ye kadar dayanıyor sonucu ile yetinmeyi tercih ederim..Bir de şairin Urfa'lı oluşuna bağlarsam meseleye şık bir çözüm bulmuş olur muyum? Hayır hayır ana tema töre değil. Konuyu saptırmayalım lütfen..

Konu şu söz sanatını çözelim; naşad ol, öl geber demiyor adam. Benim olmadın başkasının da olma diyor. Şiirler yorumlanınca anlam kazanır..Dümdüz okursanız bir mana bulamaz, şair ne demiş de ne demiş diye hindiciklere dönersiniz..

Okuyalım, okuyalım, okuyalım..Hiç bişey olmazsa şiir olur, sanat olur, güzel olur be güzel olur..

Fikir Dünyasına Yatırım

    Atilla Fikri Hoca ile bir şeyler yapmak ondan bir şeyler dinlemek bir ampulü yakıveriyor adeta..
Çok farklı bir konu üzerinden yola çıktığımız konuşma esnasında dedi ki "Bizim ülkemizde fikre yatırım yapılmaz. Kimse fikir üzerine konuşmak istemez."
   Ne acı bir haklılık değil mi? Fikre ihtiyaç duymamanın ne hazin kayıpları vardır..Bir garip ülke şu Türkiye'm..Bir dönem gelir sağ konuşamaz olur bir dönem gelir sol. Tahammül denen sözlüklere hapsolmuş bir kelime caanım yurdumda. Para üzerine dönen bir dünyada yine para için dökülen kanlar ve södürülen hayatlar varken fikri beyan etmenin korkunçluğunu tahayyül edebiliyor musunuz? Söylediğiniz bir sözden açıkladığınız bir düşüncenizden etiketlenmeniz, O'cu Bu'cu olmanız mümkün iken fikir telakki etmekten korkmayanınız var mıdır sevgili okuyucu?
  Atilla Hoca bir buçuk word sayfası kadar bir metin verdi, 4 dk da yayına hazırla dedi. Yazarını yazılış amacını nerde yayınlandığını dahi bilmediğim kısacık bir metin. Hayatı inşa etmenin temel unsurları anlatılıyor. Bilhassa da fikir. Fikrin bir teşkilat meydana getirdiği, teşkilatın ise bir düzen olduğunu anlatıyor..Aslında kurumsallaşmış her kuruluş birer teşkilattır. Ve yazıyı okurken içinde kayboluşum şundandır ki; fikri olmayan herşey isitemsizleşmeye bölünmeye parçalanmaya mahkumdur. Kurulan yapı dernek, vakıf, eğitim kurumu hatta devlet de olabilir. Ne olursa olsun bir fikir etrafında dönmelidir.
   Fikre sahip olmayan dergi, gazete, dernek ya da bir kuruluşa rastladınızmı hiç? Amaçtan farklı bir gerçeklik bu. Ortaya atılıveren birşey. Bana bu yazıyı yazdıran şey gibi. Akletmez misin insanoğlu? Akletmenin sonraki adımıdır fikretmek. Düşüncelerini söylememnin ve dahi arkasında durmanın çok zor olduğu güzel ülkem fikretmez misin ki o iyi  insanlar fikirlerini doldurup ceplerine güzel atlara binip gittiler. Bizbize kaldık. Birileri birşeyler söylemezse, birileri fikir balonlarımıza yaldızlı ipler bağlamazsa uçup uçup gidecekler..Gökyüzümüz boş yüzlerimiz gülümsemeden yoksun kalacak..
  Atilla Fikri Ergun Hocam'a ve Yaşar Kemal Usta'ya saygılarımla...

Ömürlük

24/12/2015

Ömürlük..

Ne güzel tabirdir şu ‘ömürlük’…Tadımız tuzumuz olan ne varsa ömürlük olsa da hiç kaçmasa keyfimiz..Gülmek ömürlük olsa, sevda seyirlik…Sevda da ömürlük olur mu sahi?

Sonsuz aşk, ölümsüz sevda romanlarda kalmış gibi..

Lalüga

Lalüga dedim adına
Bilinmezlikler içinden geliverdi
Sessiz bir gecede
Uyku seslerine karışan bir tutam sessizlikte
Ansızın değildi bu geliş
Şarkılarda söylememişti ki
Bir gece ansızın gelebilirim diye
Beklediğim bir anda olmasıydı
Bir anda gelmesi
Bir anda gitmesi
Umulur ki ansızın yokolması
Lalüga dedim adına
Geldiğinde gitmeyen
Gitse de az giden
Az gideni bilir misiniz hiç?
Gitmelerin en kötüsü
Az gidenlere hep lalüga mı demeli yoksa?
Gitmeyenlere mi ya da?
Belli belirsiz bir sitemse bu
Lalüga gelen olmalı
Belki beklenenin gelişi
Belki kabullenişin
Apansız geldiği bir gece ise
Kabulleniş olmalı

Zarif'ten İlham

Bilmek ve hissetmek..
En düşmancasına duyguların..
Savruk düşüncelerin his dışına hakimiyeti
Ne yazık muallak gülüşlere
Sazda sözde aranan
Şiirlere gizlenendir
Hissi bir nebze zihinlere dökmektir..
Zarif şair der ki;
''Sanırım şiirin evi kalbtir ve kalble yazılmalıdır''
Çünkü şiir;
Hissi bir nebze zihinlere dökmektir..
Bundandır ki;
Sessizce ve içimize ağlıyorduk..
Çünkü şartlar bunu gerektiriyordu.
Harf tutmayan ellerimiz,
Kargacık burgacık tamlamasını kanıtlamak istercesine bir yazıyı
Hatmediyordu..
Ne hüzne dur diyebiliyorduk,
Ne de çekip gidenlere..
İçimize ağlıyorduk,
Çünkü ağlayacak başka yer yoktu..
Sağır gönüllerle çepeçevreydik..
Uzanan eller kir bırakıyordu,
Kırık parmaklarımızda..
Yazıyor yazıyor ve yazıyorduk..
Tükenmiş kalemlerle ve içimize dolan yaşlarla..
Bu yazmak ki kırık parmaklarla;
Hissi bir nebze zihinlere dökmektir..

Şimdilik kuşlara emanet ediyorum seni...

#alilidar

Ben Olmak!

Ben olmaktan çoğu kez şikayet ederim. Bir kendimi bir de kardeşlerimi bu kadar acımasızca eleştiririm. Bizden başka kimseye çıkmaz sesim. Duvarları yırtmaya köprüleri yıkmaya gelemem. Ne yapayım bozamıyorum ağzımı, kıramıyorum kalp.

''Gönül yıkmak Kabe'yi yıkmak gibidir.'' der benim üstadım.. Kalplerimiz Allah'a aittir. Ne yere ne göğe, yarattığı hiç bir yere sığamayan ihtişamıyla kulunun kalbine sığmış ya yüce yaradan. Nasıl yıkayım? Benim bir sözümle incinse bir kalp, Rabbim huzursuz olsa ne yaparım? Suçu günahı olan biri bile olsa bu senin suçundur diyemem ben. Yüzleyemem..Belki de abartıyorum ne bileyim..

Elini beline koyup evde terör estirenlerden olmadım hiç bir zaman, olmayacağım da sanırım..

Bağrışmayı, kavga gürültüyü sevmiyorum.

Yalnızca şöyle bir değişiklik yapmaya karar verdim hayatımda; nazımı çekenin nazını çekerim. Yeni yaş belki böyle bir düstur getirir hayatıma..Bilemem

Ben olmaktan çoğu kez şikayet ederim. Özeleştiri daima hayatımın merkezindedir. Ama dönüp baktığımda kendime fazla yüklendiğimi görüyorum..Yahu beni bile çileden çıkarabiliyor bazıları. Gerçekten o kadar çok hadsiz insan var ki şaşıp kalıyorum. Hali tavrı beni deli eden öyleleri çıkıyor ki beddua etmemek için zor tutuyorum kendimi. Yine kendime yakıştıramadığım için susuyorum. Tuhaf bir nevroz seziyorum burda ancak bana kalsın o şimdilik. Kibir denemez kendime yakıştıramıyor oluşuma. Eğitim seviyesi yerlerde, sosyoekonomik durumunu belli bir düzeye getirdikten sonra bunu sergilemeyi bir ihtiyaç olarak benimsemiş hastalıklı ruhlar beni ziyadesiyle üzüyor. Çünkü insanları yermekten, sınıflandırmaktan ve ötekileştirmekten nefret ederim. Ve genelde yermekten çekinip kırmaktan imtina ettiklerim afedersiniz ama itinayla ağzıma ederler. Benim övünmediğim eğitim seviyem, dış görünüş ve çevrem, sosyal statüm bir şekilde aşağılanma olarak bana geri döndüğünde anladım ki aşağılık komleksi denilen şeyi insanların üzerimde ego tatminine dönüştürmesinden çok yorulmuşum. Evet kilit tamlama bu. Aşağılık kompleksi. Yıllardır aşağılık kompleksiyle mücadele ediyorum ben. Aile ve sosyal çevrede sık sık rastladığım bu durum, iyi bir savunma mekanizması geliştremediğim için bende özgüven problemlerine neden olmaya başlamıştı ki uyandım. Artık kimsenin egosunu üzerimde tatmin etmesine izin vermeyeceğim. Mesafe denen bir gerçek(ihtiyaç)le tanıştım. 

Ben olmaktan şikayet ediyorsam beni değiştirme vaktidir belki de..

Sözüm değişir belki ama sazım değişmez zannımca..Tsm ni Dilek Türkan sultanımdan Fm ni Orhan Ölmez prensimden dinlemeye devam ederim..

''Mazi kalbimde bir yaradır'' mavi daktiloyu Günlükolog'a ıtır saksıları yarım kalmış romanlara tozlu pikap seni de gelmeyeceğinden neredeyse emin olduğum bazı günlere emanet ediyorum. 

Sen yine gel içini dök diyor, dinle ey kalp..