Zarif'ten İlham

Bilmek ve hissetmek..
En düşmancasına duyguların..
Savruk düşüncelerin his dışına hakimiyeti
Ne yazık muallak gülüşlere
Sazda sözde aranan
Şiirlere gizlenendir
Hissi bir nebze zihinlere dökmektir..
Zarif şair der ki;
''Sanırım şiirin evi kalbtir ve kalble yazılmalıdır''
Çünkü şiir;
Hissi bir nebze zihinlere dökmektir..
Bundandır ki;
Sessizce ve içimize ağlıyorduk..
Çünkü şartlar bunu gerektiriyordu.
Harf tutmayan ellerimiz,
Kargacık burgacık tamlamasını kanıtlamak istercesine bir yazıyı
Hatmediyordu..
Ne hüzne dur diyebiliyorduk,
Ne de çekip gidenlere..
İçimize ağlıyorduk,
Çünkü ağlayacak başka yer yoktu..
Sağır gönüllerle çepeçevreydik..
Uzanan eller kir bırakıyordu,
Kırık parmaklarımızda..
Yazıyor yazıyor ve yazıyorduk..
Tükenmiş kalemlerle ve içimize dolan yaşlarla..
Bu yazmak ki kırık parmaklarla;
Hissi bir nebze zihinlere dökmektir..

Güle Oynaya Sev Beni

Güle oynaya sev beni

Kederden uzak

Neşeli sev beni

Ağlatma

Ağlamayalım

Öyle bir gel ki

Bahar değil

Yazı taşı omuzlarında.

Taşı sıkıp suyunu değil

Dişini sıkıp acını değil

Derdi  atıp

Kalpte bul beni.

Göz yaşı bırak pınarında kalsın

Ağzımda bir gümüş kuş

Kanat çırpıyor kalbim

Gelen kim

Bu uçuş kime

Umut yoksa da sen ol

Sevme

Güle oynaya sev beni

Bİr Rüya

Bir rüya

Ellerin gözlerin sözlerin 

Gözümü açıversem kabolacaksin 

Seni birgün düşünmesem sevmeyeceksin sanki 

Tutsak düşlerim sana 

Tutmazsan sanki ben

Ben olmayacağım

He ge ce

Mavi bir daktilo ile yazdım o kelimeleri
Gök gibiydi                                                          
Su gibiydi
Sen gibiydi biraz
Masmaviydi
Dokunmaya kıyamadim önce
Sonra kelimelere sizladi kalbim
Başıboş birakamadim onları
Her harf
Rengi gibi bir semaya süzülme hasretindeyken
Heceleri gecelere hapsettim
Mavi gök gecede değildi
Kelimelerden utandım
İhanetim heceye mi geceye mi
Bilemedim
Ama utandım
Her bir harfi
İlmek ilmek işlediğim gece geç kalmış sözlere namzetti
Ne yazık
Kelimeler tek tek yazılmalı
Teker teker okunmalı
Öyle çok söz varki
Sığdıramıyorum aklıma
Yoruluyor parmak uçlarım
Harf yazıyorum ben
Hece dokuyorum gecelere
İlmekler dolanıyor kimi vakit
Çözmek o kadar zorki
Mavi bir daktilo ile yazdım bu kelimeleri
Bütün bütün okursan
Silip atarsın,duymazsin
Kelimeler hece hece yazılmalı
Heceler tek okunmalı
Ömür gibi
An be an
Gök gibi
Su gibi
Sen gibi biraz


ŞAHBAZ

KİM

Aşklar vardı yitirdiğimiz

Manalar vardı onlardan öte

Bildiğimiz bilemediğimiz

Tüm gerçeklik ve saflığı

Şarkılarda yitirirken

Yine nağmelerde arandık durduk

Huzuru getirecekti o ılık nefes

Bir nesef ki tüm sukutu bitirecekti

Mut dediler kut dediler adına

Arananda varılanda birdi aslında

Ne durmayı bildik ne varmayı

Ömür mü aşktı aşk mı ömürdü

Gaye çoktan hayal olmuşken

Manayı aramak beliriverdi

İçi karmakarışık zihinlerimizde

Hülyaları terk etmek ise

Sadece bir teşebbüstü

Fikir zihni huzur kalbi daralttı

Kafesti beden

Özgürlüğe hasret

Ben mi

Ben dediğin de kim

Ne sevdi akıl ne düşündü kalp

Hep vardı bu iç savaş

Galip yok sözde malup çoktu

Sevmek sevinmek bilmek

Eylemlerdi sadece

Kimse denemekten öteye gidemedi

Bize kalan eldeler değil sonuçtu hep

Kesin ve kararlı sonuçlara mahkumduk

Sevmeyi öğrendiğimiz gün

Yaralarımızı sarmayı da öğrenmeliydik

Zatenlere mahkumiyet fazlaydı bize

Biz zaten sebepsiz sonuçlara mahkumduk

Mahkumluğa itirazı vardı mananın

Kabul etmedi hiçbir zaman

Maddeye hapsolmamıştı ki daha ne

Aşk mı ömürdü ömür mü aşk

Hayal zaten gaye olmuşken

Gözler görünenle yetindi

Göz görmeyince katlanamadı gönül

Tezatlara gebeydi hayat

Kimse bilemedi bilemezdi

Bilmeye de yeltenmedi

Huzur kalbi fikir zihni daralttı

Kafesti beden

Özgürlüğe hasret

Ben mi

Ben dediğin de kim

Ne düşündü kalp ne sevdi akıl

Hep vardı bu iç savaş

Galip yok sözde malup çoktu

ŞAHBAZ

ÖZGÜR

Özgür olmak istiyorum

Ama kuşlar gibi değil

İradeleri yok zira

Uçmaya mahkumlar yaşamak için

Özgür olmak istiyorum

Öyle istiyorum ki

Bir yetimin yanağında tebessüm

Bir mazlumun kahramanı belki

Bir yolcunun yareni olabilmek için

Özgür olmak istiyorum

Kimseye hesap vermeden

Amacı belirsiz rotasını kendi şekillendiren

Zararı ziyanı hazzı sadece benim olan

Uzun bir yolculuğa çıkmak istiyorum

Özgür olmak istiyorum

Hayallerimi gerçekleştirebilecek kadar diri

Masumiyetimi koruyabilecek kadar berrak

Sonunu bilmediğim yolculuğum kadar ıssız

Bir seni istiyorum çünkü benim azadım sensin

ŞAHBAZ

vefasızsın..

Vefasızsın

Dizginlenemez sevdam kadar

Beklemekten bıkmadığım gelişin

Hiç bana bakmayan gözlerin

Ruhumu kucaklamayan gülüşün

Asla benim olmayacak olan benliğin kadar

Vefasızsın

Uzaklaştıkça büyüyen tutkum kadar umursamaz

Ayrılığı büyüten gözyaşlarım kadar vurgun

Bana olmayan her gelişin kadar soğuk

Adımı hiç anmayan

İki kelimeyi deyivermeyen dudakların kadar

Vefasızsın

ŞAHBAZ

yokluğun..

YOKLUĞUN

Yokluğunla ıslattığım gecelerimi

Ayrılığının ızdırabı yakıyor

Alıştırdığım benliğim inkar ediyor

Seni ve senli hayallerimi

Umutların sana bağlanması

Rahatsız ediyor sanki

Tatlı bir ızdırap sarıyor bedenimi

Adeta kıvranıyorum isyanlarla

Ne vakit  sen varsın

Yalancı bir rüzgar alıp götürüyor beni

Başımı döndürüp sarhoş eden

Kısacık bir meltem

Alemden aleme sürükleyen

Baş döndürücü bir rüzgar evet

Ne vakit sen yoksun

Bende yok oluyorum sanki

Sonra geçiyor hayata dönüyorum öylece

Kabulleniyorum yokluğunu

Hiçbir zaman benim olmayacağını..

ŞAHBAZ

ilk adım

İLK ADIM

Seni düşünüyorum nedensiz

Seni düşünüyorum umarsız

Seni düşünüyorum utanmadan

Selvi boylum alyazmalıma döndük

İçseslerimiz ele geçirdi bizi

Ne ben sana diyebiliyorum ne sen bana

Oysa iki kelime altı hececik

Seni seviyorum

Umutların kimsesizlik girdabına

Hayallerin imkansızlıklara gömüldüğü

Sensiz akşamlarda

Gönlüm o kadar alıştıki sensiz gecelere

Ve o kadar hasretimki hala sana

Ne içimi dökebiliyorum kimselere

Ne de yüzüne bakabiliyorum

Varlığını hissedince önce beynim zonkluyor

Yavaş yavaş bir yorgunluk çöküyor üzerime

Kalbimin sabırsız atışları oluyor beni yoran

Sonrası aşkın klasik belirtisi

Sonra karnımda kelebekler uçuşuyor

Sebepsiz kahkahalar atıyorum ve de zamansız

Şaşırıyor insanlar

Herşeyi yapıyorum,yapabiliyorum inan

Yalnız,yalnız yüzüne bakıpta

İki kelimeyi bir araya getiremiyorum

Günaydınlar merhabalar düğümleniyor boğazımda

Ve ben öylece bakakalıyorum

Varlığın yetiyor renkten renge girmeme

Hadi bana bir iyilik yap ve ilk adımı sen at

ŞAHBAZ

beni bu havalar mahvetti

Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum;
Eve ekmekle tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.

ORHAN  VELİ

Anılar Defteri Anılar defterin de gül yaprağı gibi unutuldum kurudum Başıma düşmüş sevda ağı Bir başıma tenhalarda kahroldum Sen kim bilir Rüzgarlı eteklerinle Kimbilir hangi iklimdesin Ben sensiz bu sessizlikle deliler gibiyim sensiz bu sessizlikte Ayrılıkla başım belada Gözlerini çevirme gözlerimden Yoksa sensiz bu sessizlikte Kahrolacağım sensiz bu sessizlikle Cahit Zarifoğlu

aysel git başımdan

 Aysel git başımdan ben sana göre değilim 
Ölümüm birden olacak seziyorum. 
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim 
Aysel git başımdan istemiyorum. 

Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün 
Dağıtır gecelerim sarışınlığını 
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın, 
hiçbir dakikamı yaşayamazsın. 
Aysel git başımdan ben sana göre değilim. 
Benim için kirletme aydınlığını, 
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim 

Islığımı denesen hemen düşürürsün, 
gözlerim hızlandırır tenhalığını 
Yanlış şehirlere götürür trenlerim. 
Ya ölmek ustalığını kazanırsın, 
ya korku biriktirmek yetisini. 
Acılarım iyice bol gelir sana, 
sevincim bir türlü tutmaz sevincini. 
Aysel git başımdan ben sana göre değilim. 
Ümitsizliğimi olsun anlasana 
hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim. 

Sevindiğim anda sen üzülürsün. 
Sonbahar uğultusu duymamışsın ki 
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş, 
uzak yalnızlık limanlarına. 
Aykırı bir yolcuyum dünya geniş, 
Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki. 
Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş. 
Sakın başka bir şey getirme aklına. 
Aysel git başımdan ben sana göre değilim, 
ölümüm birden olacak seziyorum, 
hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim. 
Aysel git başımdan seni seviyorum... 

ATİLLA İLHAN

LAVANTA

Odanız kızkardeşinizdir,
Büyük Ş'lerle iner giysiniz;
Bir kez onarılmış anıt mihrap;
Hemen pencereye geçersiniz.

Bütün şarkıları düşünün,
Sizin yüzünüz çıkar ortaya,
Konsolun üstünde yelpaze,
Yan yana yan yana düşünün ama.

En derin çizgiler, güzelim,
En tatlı anlardan kalma...
Değme acı baş edemez
Hazların lal oyuklarıyla.

Çıkarken yığılan basamaklar
Kaçıkaçıverirler inerken,
Beyaz sunağıyla gotik tapınak,
Eliniz sanki hep tırabzanda.

Bir şeyiniz olayım sizin,
Hani nasıl isterseniz,
Oğlunuz, kiracınız, sevgiliniz;
Dünyanın bir ucuna
Birlikte gider miyiz?

Bekletilmiş ipeklinizden
Kopmaya can atar bir düğme;
Boş verin, o düğme hayın,
Gider miyiz?

Şimdiye dek düşünmediyseniz
Bakmayın içinde ne var,
Küçük bir kitaptır yaşamak
Elinde tutmaya yarar.

CEMAL SÜREYA 

zulüm dikeni sulamaktır

Adalet nedir? Ağaçlara su vermek Zulüm nedir? Dikeni sulamak

Adalet, bir nimeti yerine koymaktır, her su isteyen tohumu sulamak değil

Zulmedersen kötüsün, gerisin geriye gittin Adalette bulunursan saadete erersin, kalem bunu yazdı; mürekkebi bile kurudu

dünyadaki zulmü anlayalımhadi (nasıl)

Anlamak Anlamak yok çocugum, anlar gibi olmak var; Akıl için son tavır, saçlarını yolmak var..

Necip Fazıl Kısakürek