yaşım 2 ama adele şarkısı söyleyebilirim :)

adele hayranları her yaştan her kitleden :)

dünyanın ilk fastfoodu SİMİT

dünyanın ilk fast foodu simittir :)
işte simidin tarihçesi

Simitin Tarihçesi

Simitin tarihi tahmini 600  yıl öncesine dayanmaktadır.Eğer simitin dünyanın başka neresinde olduğunu merak ediyorsanız,başka bir ülkede olmadığını görürsünüz.

Simitin Osmanlıdaki serüveni 14.yüzyıla kadar dayanmaktadır.Bu yüzyıllarda sultan sofralarında ,saray mutfağında da yerini almayı başarmıştır.Aslında simit bir bakıma saraylı idi.

Hekim Bereket Türkçe el yazması tıp kitabı olan Tufet-i Mubariz adlı eserinin son kısmında Tabiat Name bölümünde yemek çeşitlerinden ve hamur işlerinden bahsederken simitten de bahsetmektedir.
Yeniçerilerin bir kolu olan “Sekban Sınıfı”na ait fırınlarda çalışmak üzere işe başlayanlara simitçi denmekte, saray fırınında “Simitçi Ustası” adı ile çalıştırılan ustalar bulunmakta idi. Görüldüğü üzere
yeniçeriler simidi bolca tüketmişlerdir.

Evliya Çelebinin seyahatnamesinden İstanbul’da simitçilerin 70 fırında, toplam 300 nefer olarak çalıştığını, bunlardan kimisinin de bağlı olduğu fırınların çırakları olarak fırın hesabına çalıştıklarını öğreniyoruz.
Ancak, simitçilerin “Simitçiler, Ekmekçi ve Börekçiler” adıyla dernek kurmaları, 10 Haziran 1910 tarihinde gerçekleşiyor.

XIV. Yüzyılda Osmanlıda simit çeşitli vesilelerle karşımıza çıkıyor. Örneğin Avrupalı ressamlar eserlerinde simit ve simitçilere sıkça yer vermişlerdir. Bunlardan en ünlüsü İtalyan ressam Giovanni Birindesi’dir.
Abdül Mecit devri İstanbul’unu anlatan gravürlerinin pek çoğunda simitçiler bulunmaktadır. Diğer bir ressam ise yağlıboya “Simit Satıcısı” tablosunu da resmeden Warwick Goble’dır.

Simit’in hayatımızdaki yeri sadece II. Dünya Savaşı yıllarında bir süreliğine boş kalmıştır.

II. Dünya Savaşı yıllarında unun az olması nedeni ile bir süre simit yapımı yasaklanmıştır. Çok fazla uzun sürmeyen bu yasaktan sonra un üretiminin normal düzeye çıkması ile yapımı tekrar serbest bırakılmıştır.
II. Dünya Savaşı sonrası satışında farklı yöntemler denenmiş, poşet içerisinde ve farklı şekillerde satılmaya çalışılsa da lezzetinin bozulduğunun görülmesi üzerine tezgâhta simit satışına tekrar dönülmüştür.

     Türkiye dışında hiçbir ülkede üretilmeyen simit, susam, un, maya ve pekmez den oluşur.

     Üç türü var.

          1-Taban simidi: Fırına tıpkı ekmek gibi kürekle atılır.

          2-Tava simidi: Tavada pişirilir.

          3-Kazan simidi: Az susamlı ve parlak görünüşlüdür.

      Simidin rengindeki ve lezzetindeki fark, şehirden şehire değişmesi ise “pekmezleme” denilen aşamanın farklı uygulanmasından kaynaklanmaktadır. 


“Pekmezleme işlemi İstanbul’da ‘soğuk’ olarak, Ankara, İzmir, Bursa ve pek çok diğer yörede ise genelde ‘sıcak’ olarak yapılır. Sıcak pekmezlemenin özelliği ise Pekmez ve su yaklaşık bire bir oranında karıştırılıp
 bir kap içinde kaynatılır.Halka haline getirilip bağlanmış olan simitler önce bu kaynar pekmezli su içinde bir müddet ön pişirmeye tabi tutulurve hemen ardından susama bulanıp fırına sürülür.

 kaynak:http://www.yasinusta.com.tr/kurumsal.php?id=5

ayrılık

      bir insanın ölümünü bilmesi ve sevdiklerine veda etmesi nasıl da yürek burkucu ve ne kadar da onurlu
 kazım koyuncu bir sembol harika bir sanatçı olmasının yanı sıra umudun herşeye rağmen umudun ve teslimiyetin..
  herzaman rahmet ve derin bir saygıyla anmak dileğiyle..
                                     işte gidiyorum

                                ve ayrılık şarkısı

bir fırtına

Bir fırtına tuttu bizi deryaya kattı
O bizim kavuşmalarımız A yarim mahşere kaldı
O bizim kavuşmalarımız A yarim mahşere kaldı

Yeni cezve yeni cezve kaynar kaynamaz oldu
O benim nazlı yarimin dilleri söyler söylemez oldu
O benim nazlı yarimin dilleri söyler söylemez oldu

Yeni cezve yeni cezve kaynıyor ocakta
Kasatura belimizde A yarim martinimiz kucakta
Kasatura belimizde A yarim martinimiz kucakta

Mapsanede yata yata yanlarım çürüdü
Pencereden baka baka A yarim ela da gözler süzüldü
Pencereden baka baka A yarim ela da gözler süzüldü

EMPATİ..

  Adını söylemek bir hayli kolay olsada onu gerçekleştirmek de bir o kadar zordur. Empati yaptım bende hayatımda çok değerli olan şeyleri düşündüm. mesela benim zevkim diyebileceğim türden filmler veya animelerle(evet hala anime izliyorum zaten animeler yetişkinler için hazırlanır toplumda bilindiğinin aksine) alay edildiği zaman yaşadığım iç kırıklığının aynının fanatikliğiyle aman sende denilen insanların da yaşadığını fark ettim. Evet bizim ülkemizde futbol -son zamanlar bu tabu biraz yıkılsada- erkek işi diye bilinir. Ve futbolu seven ona ilgi duyan kadınlara hep ütopik bir canlıymış gibi bakılır. Yakın zamana dek arkadaşlarımı anlamaya çalışsamda hep içimden bir nasıl ya sesi yükselirdi. Özenle fönlenmiş saçlarıyla güzelce renklendirilmiş tırnaklarıyla bir kız stadyumda ya da en sevdiği eşarbı güzelim ayakkabılarıyla..  neden olmasın? Bu gizli kanun da nerden çıkmış?

   Ruh ve beden değimliyiz hepimiz?

   İşte mesele bu görünüşümüz tamamen biz değil. Aslında şu ‘biz’ de kim?

  İnsanlar dış görünüş ve cinsiyetleriyle varoldukları gibi hisleriyle arzu ve istekleriylede varlığını belirler. Kalıplara girmek bizim işimiz değil. Yemeği yedikten sonra mı pişiriyoruz ki yaşadıktan sonra bunu yaşadığıma göre bunu seviyorum/sevmeliyim diyelim. Evet empati yaptım,hocanın sorduğu soruyu bildiğim halde yanlış cevapladığım an bana gülenlerin hepsini nasıl da tek tek dövmek istediğimi başka birine gülerken fark ettim.

   Algıda yanılma bizimki hatta algılamama. Sadece anlamaya çalışmak gerekiyor beklide. Ya da durun durun anlamaya çalışmayalım sadece saygı duyalım.

    Evet bugünkü empatimin hüsnü sebepleri beşikt’aşkçılar ve bazı fener fanatikleri ki fenere rağmen çok çok sevdiğim insanlardır.

  Erkek olsun kadın olsun futbolu sevebilir,çocuk olsun yetişkin olsun çizgi film izleyebilir,yaşlı olsun genç olsun konsere gidebilir müzik dinleyebilir,başı açık olsun kapalı olsun çirkin olsun güzel olsun esmer olsun sarışın olsun uzun kısa sarı lacivert siyah beyaz yok yok sarı kımızı olsun J

   Arada bir yapın ya bayağı kafa yorduruyor enerji harcatıyor. Malum herkeste bir enerji patlaması  var bugünlerde hem de en negatifinden.

   Lafı belki dağıttık toparlayamadık ama empati yapıyorum J bu kadarından da sıkılmazsınız canım artık J

saygılarımla

kimyagerlik kanunu

kanunsuz iş olurmu hiç :)

sınav mı?

pek çok üniversitede vize dönemi veya dönemiydi
bitenlere geçmiş olsun
hala sürünenler varsa Allah kolaylık versin
marmaralı kimyacıların ki bitti
birçok öğrenci için de sınav döneminde yaşanan bir kare :)