KİM

Aşklar vardı yitirdiğimiz

Manalar vardı onlardan öte

Bildiğimiz bilemediğimiz

Tüm gerçeklik ve saflığı

Şarkılarda yitirirken

Yine nağmelerde arandık durduk

Huzuru getirecekti o ılık nefes

Bir nesef ki tüm sukutu bitirecekti

Mut dediler kut dediler adına

Arananda varılanda birdi aslında

Ne durmayı bildik ne varmayı

Ömür mü aşktı aşk mı ömürdü

Gaye çoktan hayal olmuşken

Manayı aramak beliriverdi

İçi karmakarışık zihinlerimizde

Hülyaları terk etmek ise

Sadece bir teşebbüstü

Fikir zihni huzur kalbi daralttı

Kafesti beden

Özgürlüğe hasret

Ben mi

Ben dediğin de kim

Ne sevdi akıl ne düşündü kalp

Hep vardı bu iç savaş

Galip yok sözde malup çoktu

Sevmek sevinmek bilmek

Eylemlerdi sadece

Kimse denemekten öteye gidemedi

Bize kalan eldeler değil sonuçtu hep

Kesin ve kararlı sonuçlara mahkumduk

Sevmeyi öğrendiğimiz gün

Yaralarımızı sarmayı da öğrenmeliydik

Zatenlere mahkumiyet fazlaydı bize

Biz zaten sebepsiz sonuçlara mahkumduk

Mahkumluğa itirazı vardı mananın

Kabul etmedi hiçbir zaman

Maddeye hapsolmamıştı ki daha ne

Aşk mı ömürdü ömür mü aşk

Hayal zaten gaye olmuşken

Gözler görünenle yetindi

Göz görmeyince katlanamadı gönül

Tezatlara gebeydi hayat

Kimse bilemedi bilemezdi

Bilmeye de yeltenmedi

Huzur kalbi fikir zihni daralttı

Kafesti beden

Özgürlüğe hasret

Ben mi

Ben dediğin de kim

Ne düşündü kalp ne sevdi akıl

Hep vardı bu iç savaş

Galip yok sözde malup çoktu

ŞAHBAZ

ÖZGÜR

Özgür olmak istiyorum

Ama kuşlar gibi değil

İradeleri yok zira

Uçmaya mahkumlar yaşamak için

Özgür olmak istiyorum

Öyle istiyorum ki

Bir yetimin yanağında tebessüm

Bir mazlumun kahramanı belki

Bir yolcunun yareni olabilmek için

Özgür olmak istiyorum

Kimseye hesap vermeden

Amacı belirsiz rotasını kendi şekillendiren

Zararı ziyanı hazzı sadece benim olan

Uzun bir yolculuğa çıkmak istiyorum

Özgür olmak istiyorum

Hayallerimi gerçekleştirebilecek kadar diri

Masumiyetimi koruyabilecek kadar berrak

Sonunu bilmediğim yolculuğum kadar ıssız

Bir seni istiyorum çünkü benim azadım sensin

ŞAHBAZ

vefasızsın..

Vefasızsın

Dizginlenemez sevdam kadar

Beklemekten bıkmadığım gelişin

Hiç bana bakmayan gözlerin

Ruhumu kucaklamayan gülüşün

Asla benim olmayacak olan benliğin kadar

Vefasızsın

Uzaklaştıkça büyüyen tutkum kadar umursamaz

Ayrılığı büyüten gözyaşlarım kadar vurgun

Bana olmayan her gelişin kadar soğuk

Adımı hiç anmayan

İki kelimeyi deyivermeyen dudakların kadar

Vefasızsın

ŞAHBAZ

yokluğun..

YOKLUĞUN

Yokluğunla ıslattığım gecelerimi

Ayrılığının ızdırabı yakıyor

Alıştırdığım benliğim inkar ediyor

Seni ve senli hayallerimi

Umutların sana bağlanması

Rahatsız ediyor sanki

Tatlı bir ızdırap sarıyor bedenimi

Adeta kıvranıyorum isyanlarla

Ne vakit  sen varsın

Yalancı bir rüzgar alıp götürüyor beni

Başımı döndürüp sarhoş eden

Kısacık bir meltem

Alemden aleme sürükleyen

Baş döndürücü bir rüzgar evet

Ne vakit sen yoksun

Bende yok oluyorum sanki

Sonra geçiyor hayata dönüyorum öylece

Kabulleniyorum yokluğunu

Hiçbir zaman benim olmayacağını..

ŞAHBAZ

ilk adım

İLK ADIM

Seni düşünüyorum nedensiz

Seni düşünüyorum umarsız

Seni düşünüyorum utanmadan

Selvi boylum alyazmalıma döndük

İçseslerimiz ele geçirdi bizi

Ne ben sana diyebiliyorum ne sen bana

Oysa iki kelime altı hececik

Seni seviyorum

Umutların kimsesizlik girdabına

Hayallerin imkansızlıklara gömüldüğü

Sensiz akşamlarda

Gönlüm o kadar alıştıki sensiz gecelere

Ve o kadar hasretimki hala sana

Ne içimi dökebiliyorum kimselere

Ne de yüzüne bakabiliyorum

Varlığını hissedince önce beynim zonkluyor

Yavaş yavaş bir yorgunluk çöküyor üzerime

Kalbimin sabırsız atışları oluyor beni yoran

Sonrası aşkın klasik belirtisi

Sonra karnımda kelebekler uçuşuyor

Sebepsiz kahkahalar atıyorum ve de zamansız

Şaşırıyor insanlar

Herşeyi yapıyorum,yapabiliyorum inan

Yalnız,yalnız yüzüne bakıpta

İki kelimeyi bir araya getiremiyorum

Günaydınlar merhabalar düğümleniyor boğazımda

Ve ben öylece bakakalıyorum

Varlığın yetiyor renkten renge girmeme

Hadi bana bir iyilik yap ve ilk adımı sen at

ŞAHBAZ

beni bu havalar mahvetti

Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum;
Eve ekmekle tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.

ORHAN  VELİ

aşkın adı

Gönüller sultanının gül kokusunu anlatır büyükler oysaki 'O' gül kokmaz güller 'O' kokar.

aşkın adı 'O'(sav) bülbül olmak için neyi bekleyelimki...